November 2013.

There’s nowhere else like the Cairngorms National Park. Dat is op hun website te lezen, en gelijk hebben ze. In het midden van de Schotse Highlands liggen de prachtige heuvels die je roepen om verkend te worden.

Al jaren zat deze bestemming in gedachten, maar was er telkens de twijfel of het begin november nog wel leuk is om “in the middle of nowhere” & in weer en wind een trekkingske te doen. Op een goede dag dan toch maar de knoop doorgehakt en plannen gemaakt.

Wanneer we zaterdag vertrekken zitten we enkele uurtjes later al direct in congé stemming: in het rijtje aanschuiven om de ferry op te gaan, het schip verkennen en aperitieven met zicht op de haven… Een herfstzonnetje wuift ons uit. Maar het mooie liedje is van korte duur, want er is veel wind tijdens de oversteek, met als gevolg dat ik de hoofdschotel niet haal en zeeziek in bed beland. Gelukkig ben in ’s anderendaags terug hersteld, en kunnen we verder rijden naar ons startpunt in Aviemore.

Onderweg nog gestopt bij het Highland Folk Museum (Kingussie Road – Newtonmore), maar het weer is te guur om van het openluchtmuseum te kunnen genieten. We kopen een paraplu die we niet bij hadden, en na welgeteld 100m is die in flarden gewaaid en weggegooid.

In Aviemore slapen we in een pub met slaapmogelijkheid, en we houden het zeer rustig, aangezien we heel vroeg van start willen gaan.

Dag 1

Aangezien we iets na 7 de bus al willen halen, krijgen we van onze pub een lunchpakketje mee. We nemen de bus richting Glenmore (bus 31), en we tonen de buschauffeur welk padje we willen nemen om te starten. Geen probleem om voor ons daar een extra stop in te lassen. Well done!

CA13_1310281039
We zijn vertrokken

Direct de natuur in… met al direct geweldige indrukken. Na een tijdje zien we al enkele rendieren, ze zijn zo gecamoufleerd (en tam) dat we vrij dicht in hun buurt kunnen komen. Maar het is – buiten enkele vogels – zowat het eerste en laatste wild dat we tegenkomen. Vooraleer we aan de Lairig Ghru vallei aankomen, zit er nog een spectaculair stukske in met ruwe rotsformaties: de Chalamain Gap.

Chalamain Gap
Chalamain Gap

Dan de Lairig Ghru vallei in. Een beetje lichte neerslag, maar niet te fel, nog best doenbaar… en soms een flard blauwe lucht zichtbaar. De lichte regen zorgt er voor dat we een strak tempo aanhouden.

Lairig Ghru
Lairig Ghru

Even na de middag komen we aan bij onze eerste “bothy”. Al vrij vroeg, maar niet onlogisch gezien ons tijdig vertrek. In de bothy slapen duidelijk ook nog andere gasten, en dus besluiten we dat een aantal van ons zullen buiten slapen in onze tentjes. Kwestie van allen zo comfortabel mogelijk te kunnen slapen.

CA13_1310281521

Na de middag hebben we nog alle tijd om boven op The Devil’s Point te klimmen: een geweldig uitzicht op het uiteinde van deze machtige vallei.

Uitzicht vanaf Devil's Point
Uitzicht vanaf Devil’s Point

Terug aangekomen aan de bothy merken we dat het vrij laat is geworden, en de andere gasten nog steeds niet zijn toegekomen. Het is al eventjes donker, en horen een geluid wat je hier normaal niet meer zou verwachten: een helikopter!!! De deur valt open, en iemand van de Cairngorm Mountain Rescue Team komt binnen. Vraag is of we de 2 mannen kennen of gezien zouden hebben? Nee, wij weten van niks. Blijkbaar zijn ze boven door de mist bevangen, en hebben ze een noodoproep gedaan. CA13_1310291111Vraag is of we ze kunnen terugbellen als ze zouden arriveren (opgelet: wel eventjes een honderdtal meter verder gaan staan, want in de hut zelf is geen GSM ontvangst!). Om een lang verhaal kort te maken: ze komen gedurende de avond en nacht nog enkele keren langs en zoeken de ganse nacht door met 2 teams van een 10tal man. ’s Morgens worden ze afgelost door de volgende teams en is er voor de helikopter eindelijk meer zichtbaarheid. Als we na onze tocht terug in Aviemore aangekomen zijn vernemen we dat de 2 vermisten het wel overleefd hebben: ze zouden iets na ons vertrek aan de bothy teruggevonden worden. Pfff, het zouden de eersten niet zijn die het niet meer kunnen navertellen.

Dag 2

Sunshine, maar met wel een stevig windje. Het blijft ganse dag droog, en dat is leuk natuurlijk. We blijven steeds in de valleien, en bijgevolg moet er niet te veel geklommen worden. Yes, tussendoor een serieuze rivercrossing van de River Dee, fun fun fun.

CA13_1310291201

Tegen het middaguur komen we aan een plek waar volgens onze kaart een hut/overnachtingsplaats zou moeten zijn, maar alles is gesloten of in vervallen toestand. Even picknicken en verder de brede Upper Dee Valley in.

CA13_1310291359

We zijn weer goed op tijd aan onze bothy. Klein maar gezellig. De stoof is ook hier aanwezig, maar geen hout. Dan maar een aantal kilometers terug, waar we in de kant wel wat bruikbaars zagen liggen. In de bothy een rugzak leegmaken en zo wat hout gaan halen. Die avond nog nooit zo warm gehad in een hut…

Dag 3

Dit zou qua hoogtemeters een topdag moeten worden. We zoeken het hoogste punt op van de Cairngorms: de Ben Macdui. Wat zou dat een spectaculair zicht moet opleveren. Maar eenmaal boven de 1.000m is de zichtbaarheid quasi nihil. De kille wind en de mist geven het weer een echt winters karakter.

CA13_1310301259

We behalen de top in een licht laagje sneeuw, en we besluiten om een stukje terug te keren via dezelfde weg: de voorziene afdaling was te pittig gezien de omstandigheden (sneeuw en heel weinig zicht). En dus gaan we ons niet nodeloos in nesten werken. We trekken verder richting Loch Avon. En dat geeft dan een heel mooi uitzicht.

CA13_1310301411

Eenmaal afgedaald staan we in een ‘rotskom’ op het einde van het meer, en de wind schiet hier enorm. Nog nooit zoveel moeite gehad om met onze zware rugzakken overeind te blijven.

CA13_1310301451

Van hier snel noordwaarts om gans de lengte van het meer af te lopen. Een tijdje de vallei verder zettend komen we aan onze geplande bothy Fords of Avon. Is me dat een tegenvaller: we wisten dat het klein ging zijn, maar zo klein??? Rechtopstaan is onmogelijk, en qua oppervlak zouden we amper met 4en kunnen liggen (waarschijnlijk allen gekronkeld). Pfff, dan maar verder trekken. We hadden 2 dagen geleden even een andere (solo-)trekker tegengekomen, die hier wel meermaals geweest was, en volgens hem was de volgende bothy wel doenbaar.

CA13_1310310932Ondertussen is het fel beginnen regenen, en is het in speedmars langs de vallei naar bothy Faindouran. Hier aangekomen merken we 2 bouwvallige gebouwtjes. In één er van kunnen we wel slapen. De schouwpijp is er van ingevallen, en de open haard dichtgemaakt. Aangezien het hier zo koud, kil en nat is, willen we toch wel vuurke stook doen. Met wat zoek en improvisatiewerk slagen we er wel in om toch een haardvuur aan te maken.

CA13_1310302057

Dag 4

’s Morgens alles netjes herstellen hoe het was, en ons klaarmaken voor wederom een natte tocht. Felle regen vanaf de eerste minuut. Iemand doet regenkledij aan, met daarover een poncho, maar een halve dag later is men ook dan nog doornat.

CA13_1310311140

We kiezen om direct te “azimuteren” en om niet altijd de paadjes te volgen. Een drassige vallei doorwaden we, en we komen terug op een mooi herkenbaar pad. Een tijdje later zien we enkele mannen aan het werk: ze halen alle oneffenheden op de paden weg, en nivelleren waar nodig. Wow, respect om de wandelaars hier zo ten dienste te zijn. Ze wijzen er ons op dat er sneeuw in de lucht hangt, en inderdaad, als we een half uurtje later zijn krijgen we natte sneeuw te verwerken.

CA13_1310311334_2

Pfff, kilometers malen… Spijtig, want we komen nu in een meer beboste omgeving (Abernethy Nature Reserve), en in betere condities moet het hier zalig vertoeven zijn…

Even na de middag stopt het met regenen (eindelijk) en komen we terug aan in de bewoonde wereld. Aan het Glenmore Visitor Centre stopt een bus richting onze overnachtingsplaats, en zijn we blij dat we kunnen uitzien naar een lekker warme douche. In de pub laten we de ‘single malts’ smaken, en zijn we blij dat we deze bestemming weer op ons palmares kunnen zetten.

CA13_1310311341

 


Fotoalbum

Check ook Materiaal

Praktisch

Wij kozen er voor met de wagen naar IJmuiden te rijden, en dan met de ferry van DFDS Seaways de oversteek te maken naar Newcastle. Een erg voordelige oplossing als je de kajuit met 4 personen kan delen (H+T € 127 pp). Vanuit Newcastle is het dan nog 400 km noordwaarts naar Aviemore.

Overnachtingen (periode: 27/10/13 –> 1/11/13)

Trekking: vertrek en aankomst te Aviemore

Traject

 

Gebruikte kaarten / literatuur

  • Topografische kaart: Harvey – British Mountain Maps | Cairngorms & Lochnagar 1/40.000 is een zeer goede kaart hiervoor
  • WalkingInTheCairngormsBoek: Bergtochten in Schotland, Wales en Engeland (Jolanda Linschooten): hierin staat ook een beschrijving van een tocht in de Cairngorms en waar men nuttige info kan uit afleiden.
  • Walking in the Cairngorms – Cicerone. Hierin staan ook zeer veel andere tochten goed beschreven, zodat afwijken en uitbreiden van onze route mogelijk wordt.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s